Αγγελική Δαμαλά
Ένα σχολείο ανοιχτό στη ζωή
Η δασκάλα που συνέδεσε τη μάθηση με το θέατρο και την αλληλεγγύη.
Διαβάστε την ιστορία ↗Πίσω από τις πέτρινες όψεις, ζωές που αξίζει να θυμόμαστε.
Ένα συσσίτιο στο υπόγειο του σχολείου. Νερό που φτάνει στο σπίτι με τη στάμνα. Μια ζωή που ξαναχτίζεται μακριά, με την Καλαμωτή πάντα παρούσα. Εικονογραφημένες ιστορίες ακολουθούν την εργασία, τις επιλογές και τις κοινές προσπάθειες πίσω από τη δημόσια ζωή του χωριού. Διαβάστε τα πληρέστερα αφιερώματα, ανοίξτε τα πρωτότυπα αρχεία και πάρτε τις ιστορίες στον δικό σας περίπατο.
Ανοίξτε το ημερολόγιο ↓
Το 2025, το Ίδρυμα Παναγιώτη και Έφης Μιχελή παρουσίασε το φωτογραφικό έργο του Γιώργη Γερόλυμπου για την Καλαμωτή. Το άρθρο του Νίκου Βατόπουλου στην Καθημερινή συνδέει κτίρια, κατοίκους και τοπίο με τη διατήρηση ενός ζωντανού οικισμού. Εξερευνήστε τις πρωτότυπες φωτογραφίες και το ρεπορτάζ δίπλα στο παλαιότερο αρχείο. Η έκθεση στην Αθήνα ολοκληρώθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2025.

S. Kossieris, O. Kourounioti, P. Agrafiotis & A. Georgopoulos · NTUA · Κατάλογος / πρωτότυπο · CC BY 4.0
Η φωτογραφία του οδηγού δείχνει το χωριό. Το έργο του Γερόλυμπου παρουσιάζεται στις συνδεδεμένες σελίδες των εκδοτών.
Πρόκειται για πρωτότυπες περιλήψεις δημοσιευμένων βιογραφιών και καταγεγραμμένης προφορικής ιστορίας. Δεν πραγματοποιήσαμε εμείς τις συνεντεύξεις. Κάθε ιστορία παραπέμπει στην πηγή της και αποδίδει εκεί τις προσωπικές αναμνήσεις. Η συλλογή είναι μια αρχή, όχι μια πλήρης ιστορία των ανθρώπων της Καλαμωτής.
Γνωρίστε την ιστορία & την αρχιτεκτονική ↗Παλιές φωτογραφίες, χειμωνιάτικες μουσικές και μια προσφορά στην τοπική κληρονομιά. Δημόσιες αναρτήσεις στο Facebook ανοίγουν ένα παράθυρο στη ζωή του χωριού.
Γνωρίστε τους ευεργέτες της Καλαμωτής, ανακαλύψτε τι πρόσφεραν στον τόπο και βρείτε έναν ουσιαστικό τρόπο να βοηθήσετε σήμερα.
Μια βόλτα που αγαπήσατε, μια οικογενειακή ανάμνηση, μια φωτογραφία που θέλετε να κρατήσετε. Στείλτε την εμπειρία σας για να γνωρίσουν κι άλλοι το χωριό μέσα από τα μάτια σας.

Διαβάστε αυτές τις ζωές μαζί με τις μνήμες της δουλειάς στο σπίτι και της γειτονιάς. Τα σοκάκια γίνονται πιο οικεία όταν αποκτούν ονόματα, κοινές ανάγκες και καθημερινούς ρυθμούς.
Στη συνέντευξή της στο Istorima το 2020, η Ευαγγελία Μισαηλίδου θυμάται μαγαζιά, βεγγέρες και γυναίκες που κουβαλούσαν νερό από κοινόχρηστες βρύσες. Η αφήγησή της φέρνει τα έργα των ευεργετών στην κλίμακα του νοικοκυριού. Είναι προσωπική μαρτυρία, όχι κατάλογος των υπηρεσιών που λειτουργούν σήμερα.
Istorima · Evangelia Misailidou, 24 August 2020 ↗